Ben Selçuk Karavel. 1990 yılında Hollanda’nın Enschede şehrinde doğdum. Aslen Ahıska Türküyüm.
Yazarlık yolculuğum çocukluk yıllarında başladı. İlk kelimelerim şiirle döküldü kâğıda; sonra denemelerle, köşe yazılarıyla ve romanlarla derinleşti. Her cümlemde içsel bir çağrı vardı: kendime, milletime ve Hakk’a.
Benim için yazmak sadece ifade etmek değil, bir ibadet biçimidir. Kalem, eğer Allah için tutulursa eğilmez; kelime, O’nun rızası gözetilerek dökülürse şahsiyet kazanır. Sanatı toplum için ya da sanat için değil, Allah için yapmak gerektiğine inanırım. Çünkü ancak o zaman hem insanı hem toplumu ihya edecek bir ruh taşır satırlar.
Eserlerimde Türk töresiyle yoğrulmuş bir ahlâkı, kadim değerleri ve zamanın ötesinden gelen bir sesi işitmek mümkündür. Ne bir ideolojiye sıkışır ne bir zamana hapsolur. Kökü derindedir; toprağını tanır, rüzgârını bilir.
Yazılarımda yer yer bir ozanın sesi duyulur, bazen bir dervişin sükûneti, bazen de bir alp erenin haykırışı. Çünkü ben kalemimi, hem milletin sesi hem Hakk’ın kelamına yönelen bir nefes olarak görüyorum.
Romanlar yazıyorum. Şiirler yazıyorum. Denemeler, köşe yazıları yazıyorum. Hatta şarkılarla da zaman zaman kelâmı sese dönüştürüyorum. Her birinde ruhumun başka bir cephesini bulursunuz.
Ben gelenekten beslenen, modern dünyada iz bırakmaya çalışan bir yazar değilim sadece.
Ben kelimelerde ruhunu arayan bir yolcuyum.
“İlk Günkü Aşkla”